Dziewanna drobnokwiatowa- Verbascum thapsus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Verbascum thapsus

Dziewanna drobnokwiatowa



Roślina dwuletnia ,o łodydze wyprostowanej, mocnej , zwykle pojedynczej, oskrzydlonej, gęsto pokrytej żółtawym lub białawym kutnerem, dorasta do 2m.Można ja spotkać na brzegach lasów, leśnych polanach, suchych wzgórzach, przy drogach, w zaroślach ,na piaszczystych miejscach ,skałach , kamieńcach.


Liście podługowatoeliptyczne, lekko brzegiem karbowane, z obydwu stron pokryte gęstym kutnerem, dolne liście zwężone w ogonek, średnie i górne siedzące, zbiegające bardzo długo wzdłuż międzywęźli ,stąd łodyga jest oskrzydlona.W pierwszym roku pojawiają się tylko liście w postaci rozetki.


Kwiaty zebrane w nibykłos, mają koronę jasnożółtą ,lejkowato-okółkową , zebrane po2-5 w pęczki; 2 pręciki ma dłuższe o nitkach nagich a 3 krótsze o nitkach gęsto, biało owłosionych.


Owocem są małe wielonasienne torebki.


Kwitnie od lipca do września.


Uwagi:

1.Drobne włoski, nadające roślinie aksamitny wygląd łatwo się palą i dawniej wykorzystywano je do produkcji knotów do lamp.

2.Dziewanna drobnokwiatowa zawiera śluzy ,saponiny, flawonoidy, i stosowana jest przy kaszlu, w schorzeniach dróg oddechowych, w homeopatii, przy bólach uszu i nerwobólach.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.