Roszponka warzywna - Valerianella locusta


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Valerianella locusta

Roszponka warzywna



Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Ma łodygę wzniesioną, na krawędziach owłosioną i widlasto rozgałęzioną w górze. Dorasta do 20cm wysokości. Porasta pola uprawne, ogrody, miejsca trawiaste, zbocza, przydroża, rowy, miejsca ruderalne.


Liście odziomkowe są zebrane w rozetę przy ziemi i mają kształt łopatkowy. Górne liście są lancetowate i zaostrzone. Liście mogą być orzęsione lub nagie, mogą mieć w nasadzie 2 tępe ząbki lub być całobrzegie.


Kwiaty zebrane są w główki na wierzchołkach rozgałęzień łodygi. Mają barwę niebieską. Kielich składa się z 1-3 działek lub go brak. Korona z zewnątrz jest naga, do połowy zrosła w rurkę i w górnej części składa się z 5 rozchylonych płatków. Przysadki są podługowate i tępe.


Owoc jest orzechokształtny, spłaszczony z boku i ma bruzdy na bokach. W środku ma silnie zgrubiałą komorę nasienną i dwie komory płone.


Kwitnie od kwietnia do maja.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Valerianella olitoria


Synonimiczne zwyczajowe nazewnictwo polskie:

kozłek sałatka

rapontyka

rapunkuł

rapunkuł jarzynny

roszponka warzywna

roszpunka

roszpunka jadalna

roszpunka jarzynna

roszpunka pospolita

sałatka


Uwagi:

1. Roślina umieszczona na „Czerwonej liście roślin i grzybów Polski” .Zagrożona wymarciem.

2. Roślina jadalna i uprawna. Uprawę zaczęto dopiero w XX w. Jej liście mają neutralny i lekko orzechowy smak. Jest to wartościowe warzywo. Dostarcza żelazo, witaminy A i C. Zawiera olejki eteryczne. Składnik surówek i sałatek.

3. Uprawa jest łatwa, krótki okres wegetacji zapewnia stały dostęp do tego warzywa. (siew w sierpniu, zbiór od listopada do kwietnia).


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.