Borówka czarna - Vaccinium myrtillus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsca

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Vaccinium myrtillus

Borówka czarna



Roślina wieloletnia, łodyga gęsto rozgałęziona, gałązki kanciaste, od 10-50cm wysokości, rośnie w lasach iglastych, wrzosowiskach, preferuje kwaśne, próchnicze gleby. W górach, w wyższych partiach także poza lasem.


Liście naprzemianległe, jasnozielone, jajowate, zaostrzone, piłkowane. Opadają na zimę.


Kwiaty pojedyncze w kątach liści, czerwone lub zielone, pięciopłatkowe, płatki korony zrośnięte ze sobą, na długich szypułkach.


Owocem są czarne jagody z niebieskim nalotem i niebieskim sokiem.

Kwitnie od kwietnia do czerwca.


Uwagi:

1.Etymologia nazwy polskiej: pierwszy człon wywodzi się od siedliska-: roślina borowa; drugi wskazuję na kolor. Natomiast nazwa łacińska wywodzi się od vaccae – jagoda, a myrtillus utworzone od myrtus wskazuje na podobieństwo do owoców i liści mirtu.

2.Borówkę czarną łatwo pomylić z rosnącą na bagnach borówką bagienną, która ma liście od spodu sinozielone.

3.Jagody są jadalne, smaczne, nadające się do bezpośredniego spożycia i na różne przetwory, wykorzystywane są szeroko w medycynie. Jej zalety najlepiej oddaje niemieckie porzekadło. „W okresie zbioru jagód lekarz może iść na ulrop”.

4. Sokiem z jagód w czasach antycznych farbowano tkaniny.


Literatura:

1. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007,Poznań, Publicat S.A

2. Świat roślin, skał i minerałów.1993,Warszawa,Oficyna Wydawnicza Multico.

3. Fletcher N. : Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

4. Zioła i rośliny lecznicze, łatwe i pewne rozpoznawanie.2007,Ożarów Mazowiecki, Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk





















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.