Wiąz górski - Ulmus glabra


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Ulmus glabra

Wiąz górski



Roślina wieloletnia drzewo o walcowatym, długim pniu i wysoko osadzonej koronie. Może osiągać wysokość do 30-40m. Kora na pniu jest szara lub matowa, płytko i podłużnie spękana. Może rosnąć nawet do 400lat. Najczęściej można go spotkać w wilgotnych dolinach wzdłuż potoków i na terenach kamienistych, ale z żyzną glebą.


Liście są skrętolegle ułożone na gałązkach. Mają krótkie ogonki a blaszka jest odwrotnie jajowata, często o 3 wierzchołkach. Są podwójnie piłkowane.


Kwiaty obupłciowe na krótkich szypułkach są niepozorne. Wczesną wiosną z pączków ukazują się słupki i pręciki.


Owocem są płaskie orzeszki z błoniastymi skrzydełkami. Dojrzałe nasiona mogą kiełkować tylko przez parę dni.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Ulmus scabra

Ulmus montana


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

brzost


Uwagi:

1. Kwitnie przed rozwojem liści.

2. Drewno jego jest twarde i nadaje się do wyrobów stolarskich (np. na schody, meble).

3. Często sadzony jako drzewo ozdobne w parkach i ogrodach.


Literatura:

1. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

2. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne

3 Kremer B.P.: Drzewa liściaste i iglaste. 1995, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico


.


.
















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.