Koniczyna łąkowa - Trifolium pratense


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Trifolium pratense

Koniczyna łąkowa



Roślina wieloletnia o łodydze podnoszącej się lub wzniesionej, przylegająco owłosionej, wysokość rośliny od 20 do 50cm, rośnie na łąkach, przydrożach, w zaroślach.


Liście 3-listkowe, listki jajowate lub eliptyczne, z jasnym wzorem litery V na blaszce, przylistki owalne z szydlastym końcem.


Kwiaty zebrane w główkę kulistą lub jajowatą pod, którą zwykle są listki wspierające; korona liliowo-czerwona, wonna, kielich z zewnątrz przylegająco owłosiony.


Owocem jest strąk.


Kwitnie od maja do września.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

koniczyna czerwona

kądziółka


Uwagi:

1.Koniczyna łąkowa ma właściwości lecznicze, zawiera flawonidy, antocyjany, fenolokwasy, garbniki, karoten, wit.C. Lecznicze działanie odkryli już Indianie w Ameryce Północnej, wyciągi z ziela i kwiatów działają wykrztuśnie, zmniejszają zapalenie oskrzeli. Działają przeciwzapalnie, przeciwskurczowo, moczopędnie, regulują pracę wątroby, woreczka żółciowego, ułatwiają trawienie i wypróżnienie.

2. Jest to też najbezpieczniejszy środek leczniczy schorzeń skóry u dzieci.

3. Zapylana jest przez trzmiele, jest cenną rośliną pastewną dla bydła mlecznego.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

3. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

4. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.