Koniczyna białoróżowa - Trifolium hybridum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Trifolium hybridum

Koniczyna białoróżowa



Roślina trwała, o łodydze dętej, nagiej, wzniesionej, podnoszącej lub leżącej, dorasta od 20do 40cm, porasta wilgotne łąki, pola, zarośla, rowy, przydroża.


Liście 3-listkowe, listki szeroko odwrotnie jajowate, drobno ząbkowane, zaostrzone. przylistki częściowo zrosłe ze sobą.


Kwiaty motylkowe w postaci kulistej główki, długie szypułki, korona biała, później różowa a przekwitła- brunatna, kielich nagi.


Owocem jest strąk ukryty w kielichu.


Kwitnie od maja do września


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Trifolium fistulosum


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

koniczyna szwedzka


Uwagi:

1. W zielu występują związki cyjanowodorowe, saponina, która uczula na światło.

2. Wytrzymała na mrozy, znosi przygryzania i udeptywanie.

3. Cenna roślina pastewna na wilgotnych miejscach.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

3. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.


.


.


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.