Kozibród łąkowy typowy - Tragopogon pratensis ssp. pratensis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Tragopogon pratensis ssp. pratensis

Kozibród łąkowy typowy



Roślina dwuletnia lub wieloletnia, łodygę ma wzniesioną, za młodu nieco wełnisto owłosioną. Osiąga wysokość od 20 do 100cm. Rośnie na łąkach, murawach, przydrożach, miejscach ruderalnych.


Liście są równowąskie, zwężające się ku zaostrzonemu wierzchołkowi, często łukowo zgięte, całobrzegie lub faliste, nagie lub owłosione. Liście nasadą obejmują łodygę.


Kwiaty w postaci koszyczków, o liściach okrywy tak samo długich jak kwiaty brzeżne. Kwiaty są bladożółte i otwarte do ok. godz. 14. Pylniki na szczycie mają kolor brunatnofioletowy.


Owocem jest niełupka z dzióbkiem tak samo długim jak jego grubsza część. Niełupka ma puch kielichowy.


Kwitnie od maja do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Tragopogon pratensis


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

Kozibród łąkowy


Uwagi:

1. Korzeń zawiera wiolaksantynę używaną w medycynie ludowej. Sok mleczny barwi się na czerwono.

2. Dawniej korzenie przechowywano i zimą zjadano jako jarzynę, a młode pędy gotowano i spożywano jak szparagi.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

3. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN 4. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.