Macierzanka zwyczajna - Thymus pulegioides


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Thymus pulegioides

Macierzanka zwyczajna



Roślina jest półkrzewinką, która ma pędy wzniesione lub podnoszące się. Łodyga jest czterokanciasta, na kantach owłosiona i rozgałęziona. Może osiągać wysokość do 40cm. Rośnie na suchych łąkach, murawach, skałach, przydrożach, zboczach, w zaroślach, widnych lasach. W górach występuje aż po regiel dolny.


Liście ma jajowate lub eliptyczne, cienkie i nagie, tylko u nasady orzęsione, z krótkimi ogonkami. Liście łodygowe są tej samej wielkości, tylko te najniższe są mniejsze. Na łodydze są ułożone naprzeciwlegle.


Kwiaty są w kwiatostanie główkowym lub wydłużonym, przerywane. Korona jest różowo-fioletowa lub różowo-purpurowa, mała, grzbiecista, dwuwargowa. Kielich jest również dwuwargowy o ząbkach orzęsionych.


Owocem jest rozłupnia, pękająca na cztery części.


Kwitnie od maja do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Thymus ovatus Mill.


Uwagi:

1. Roślina lecznicza. Jej ziele zawiera olejek eteryczny, flawony, fitoncydy, garbniki. Ma działanie wykrztuśne (zawiera tymol), odkażające. Można ją tez stosować w kuchni do potraw mięsnych i rybnych, gdyż reguluje trawienie.

2. Macierzanka jest aromatyczna, korzenna, ale smak ma gorzki. Można ją stosować zamiast tymianku.

3. Roślina miododajna.

4.Od starożytności do średniowiecza ziele uchodziło za magiczny środek na ukąszenia węży i skorpionów.


Literatura:

1. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN

3. Zioła i rośliny lecznicze, łatwe i pewne rozpoznawanie. 2007, Ożarów Mazowiecki, Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk


.


.


.


.


.


.




























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.