|
|
|
Strobilomyces strobilaceus
Szyszkowiec łuskowaty
Budowa: Kapelusz: szarobiaławy między pokrywającymi go łuskami, z wiekiem ciemnieje, staje się brunatnczarny. Łuski gęste, grube, ułożone dachówkowato, z odstającymi, miekkimi, szarymi włosowatymi końcami. Brzeg kapelusza ototzony frędzlami z resztek białej, wełnistej osłony hymenoforu. .Kształt półkulisty, później płaskowypukły. Średnica kapelusza od 5 do 25 cm.Trzon długi, cylindryczny, pełny ubarwiony podobnie do kapelusza, pokryty szarobrązowymi włókienkami. Wysokość trzonu 7-15 cm, grubość 1-3 cm. Hymenofor rurkowy. Rurki przyrośnięte, delikanie zbiegające, u młodych owocników pokryte białoszarawą osłoną. Barwa rurek biała, z wiekiem szarobrązowa z czerwonawym przebarwieniem. Pory duże, kanciaste, białawe potem szare. Uciśnięte barwią się początkowo brudnoróżowo, szybko czernieją. Miąższ w kapeluszu watowaty, suchy, w trzonie włóknisty, a jedynie u podstawy kruchy. Początkowo białawoszary, na starość czarnofioletowy , po przekrojeniu lub uszkodzeniu najpierw czerwienieje, potem czernieje. Smak przyjemny, grzybowy. Zapach lekko ziemisty. Wysyp zarodników brązowopurpurowy.
Występowanie: późnym latem, na początku jesieni w lasach iglastych, liściastych, mieszanych. Najczęściej pod świerakami, jodłami, bukami, na glebach bogatych w składniki pokarmowe.
Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:
Boletus cinereus
Boletus floccopus
Boletus squarrosus
Boletus strobilaceus
Boletus strobiliformis
Strobilomyces floccopus
Strobilomyces strobiliformis
Synonimiczne nazewnictwo polskie:
Łuskogrzyb strzępiastotrzonowy
Łuskogrzyb szyszkowaty
Szyszkowiec szyszkowaty
Uwagi:
1. Jadalny, ale o niewielkich walorach smakowych.
2. Grzyb objęty ochroną ścisłą.
3.Grzyb mikoryzowy.
Miejsce wykonania zdjęć: Węgierska Górka
Źródła informacji o gatunku:
Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988
Škubla P. Wielki atlas grzybów. Poznań. Elipsa Publicat S.A.
|
|