Mlecz zwyczajny - Sonchus oleraceus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Sonchus oleraceus

Mlecz zwyczajny



Roślina jednoroczna o łodydze nagiej, grubej, pustej w środku. Jest rozgałęziona i zawiera biały mleczny sok. Osiąga wysokość do 90cm. Rośnie na polach, rowach, nieużytkach, przydrożach. Preferuje gleby żyzne, gliniaste, lekkie ,zasobne w azot.


Liście ma wydłużone, lirowate, grubo i drobno ząbkowane, powcinane, pierzastodzielne z dużym trójkątnym odcinkiem szczytowym. Liście łodygowe są bez połysku, u nasady mają zaostrzone uszka i obejmują łodygę.


Kwiaty zebrane w koszyczki, są jasnożółte, języczkowe z pięcioma ząbkami. Koszyczki tworzą baldaszkowatą wiechę. Szypułki często są wełniste i z gruczołami.


Owocem jest niełupka z 3 silnymi żeberkami, poprzecznie guzkowana z puchem kielichowym. Nasiona są spłaszczone i podłużne.


Kwitnie od czerwca do października.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

mlecz warzywny

łoczyga warzywna


Uwagi:

1. Uciążliwy chwast upraw rolnych.

2. Ziele mleczu zwyczajnego stosowano w medycynie ludowej.

3. Roślina jest wskaźnikiem wód powierzchniowych.

4. Określenia mlecz używa się potocznie niesłusznie w stosunku do mniszka lekarskiego.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.








































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.