Stulisz lekarski - Sisymbrium officinale


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Sisymbrium officinale

Stulisz lekarski





Roślina jednoroczna lub dwuletnia, ma łodygę sztywną , wzniesioną, przeważnie owłosioną i rozgałęzioną. Osiąga wysokość od 30 do 90cm. Rośnie na polach, ugorach, poboczach dróg, nasypach kolejowych, w ogrodach.


Liście dolne są pierzastodzielne osadzone na ogonkach, odcinki są nierówno ząbkowane a końcowy jest duży, prawie oszczepowaty. Górne liście są wąskie bez ogonków. Liście z obydwu stron są owłosione.


Kwiaty są bladożółte, drobne kwiaty zgrupowane w krótkim, graniastym kwiatostanie, który później się wydłuża. Cztery płatki korony otoczone są czterema wydłużonymi, owłosionymi działkami kielicha.


Owocem jest wzniesiona czterokątna łuszczyna na krótkiej , zrośniętej z nią szypule.


Kwitnie od maja do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Erysimum officinale L

Velarum officinale (L.) Reichenb.


Uwagi:

1. Roślina zawiera glikozyd siarkocyjanianowy, który w większych ilościach jest trujący zarówno dla ludzi jak i zwierząt.

2. Nasiona zwierają 30% oleju i też są trujące.

3. Dawniej używano stulisza jako roślinę leczniczą do wzmacniania serca i żołądka.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper

3. Mowszowicz J. Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych, pospolitych roślin zielnych. 1986, Warszawa, WSiP































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.