Starzec jakubek - Senecio jacobaea


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Senecio jacobaea

Starzec jakubek



Roślina dwuletnia lub trwała, ma wzniesioną łodygę, o wysokości do 100cm; często czerwoną. Łodyga jest rozgałęziona, gałązki ma skierowane w górę, naga lub wełnisto owłosiona. Rośnie na murawach, łąkach, nieużytkach, przy drodze, w rowach, w górach po piętro regla górnego.


Liście za młodu pajęczynowato owłosione, później nagie. Liście odziomkowe i dolne są lirowate; górne natomiast są pierzastodzielne.


Kwiaty - koszyczki zebrane w wiechę. Listki okrywy są nagie, zewnętrzne są równowąskie i krótsze od wewnętrznych, zbiegają one na szypułki. Kwiaty żółte. Brzeżne są języczkowe i jest ich około 13. Wewnętrzne kwiaty są rurkowate.


Owocem jest niełupka z puchem kielichowym, który łatwo odpada.


Kwitnie od czerwca do października.


Uwagi:

1. Starzec jakubek jest rośliną leczniczą. Zawiera olejek eteryczny, alkaloidy, fenolokwasy.

2. W dawnej medycynie ludowej stosowano go jako środek przeciwkrwotoczny i znieczulający.

3. Roślina trująca dla bydła.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

3. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

4. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.