Starzec nierównozębny - Senecio inaequidens


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Senecio inaequidens

Starzec nierównozębny



Roślina wieloletnia o łodydze nagiej, silnie rozgałęzionej i drewniejącej. Dorasta do 60cm wysokości a czasem i do 100cm. Rośnie na stanowiskach suchych, ruderalnych, pastwiskach, łąkach, polach. Jego ojczyzną jest sawanna.


Liście ma równowąskie, zróżnicowane pod względem wielkości i kształtu, siedzące i podwinięte brzegiem. Górne łodygowe obejmują łodygę trójkątną nasadą.


Kwiaty są zebrane w koszyczki i tworzą rozgałęziony podbaldach. Okrywa koszyczka złożona jest z zielonych trójkątnie lancetowatych listków, ostrych o brązowawych końcach. Dodatkowo występują jeszcze listki trójkątnie lancetowate, brązowe z błoniastym, postrzępionym brzegiem. Kwiaty języczkowe są żółte, środkowe, rurkowe również.


Owocem jest niełupka z puchem kielichowym.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Senecio harveianus MacOwan

Senecio vimineus Harv.

Senecio vimineus (auctt. non DC. &Harv.) DC

Senecio burchellii De Candolle


Uwagi:

1. W Europie gatunek był obserwowany jako zawleczony co najmniej od końca XIX wieku w okolicy różnych ośrodków przetwórstwa wełny owczej; najpierw w Niemczech, później we Francji, Belgii, Włoszech. Lokalizacja pierwszych stanowisk w Europie świadczy o tym, że do zawleczenia lekkich owoców tego gatunku doszło wraz z wełną importowaną z południowej Afryki. Inwazyjne rozprzestrzenianie się tego gatunku dokumentowane jest od lat 50. XX wieku z rejonu Liège w Belgii. Wraz z zachodnimi wiatrami, owoce opatrzone puchem lotnym zaczęły rozprzestrzeniać się przede wszystkim w kierunku wschodnim. W latach 70 XX wieku gatunek pojawił się w całych zachodnich Niemczech, gdzie w ciągu kilkunastu lat stał się pospolity. W latach 90 XX wieku zaczął się pojawiać liczniej w Niemczech wschodnich. Na początku XXI wieku gatunek występuje masowo w Holandii i zachodnich Niemczech, rozpowszechniony jest także w Danii, rozproszony lub na pojedynczych stanowiskach obserwowany jest na obszarze od Hiszpanii i Irlandii na zachodzie, po Czarnogórę, Węgry, Czechy i Polskę na wschodzie. Na północy stwierdzony został w Szwecji i Norwegii.

2.Starzec nierównozębny jest szczególnie toksyczny dla bydła i koni, powoduje śmiertelne zatrucia, szkodliwy jest także dla owiec i ludzi. Występuje jako chwast w uprawach winorośli i zbóż oraz na słabych pastwiskach. Jest szczególnie konkurencyjny dla miejscowej flory na obszarach wydmowych.


Literatura:

1. http./pl.wikipedia.org


.


.


.


.


.


.


.


.


.


































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.