ATLASFLORY

Rozszczepka pospolita - Schizophyllum commune

- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- zbiorowiska roślinne

Schizophyllum commune

Rozszczepka pospolita

Budowa: Kapelusz bez trzonu, w kształcie wachlarza, muszelki, bokiem przyrośnięty do podłoża. Owocnik osiąga średnicę od 1do 4 cm. Jest pokryty gęstą szczecinką, pofałdowany promieniście, bruzdowany. Kolor górnej powierzchni szarobiały, niekiedy z przebarwieniem beżowym, różowawym; Starsze egzemplarze z zielonkawym nalotem od rozwiniętych między włoskami kapelusza glonów. Brzeg cienki, podwinięty u młodych, a falisty u starszych owocników. Hymenofor blaszkowy. Blaszki szerokie, rzadkie; podłużnie rozszczepione, rozchodzące się promieniście od miejsca przyrośnięcia owocnika do podłoża. Barwa ich różowocielista. W okresie suchej pogody zawijają się, by chronić zarodniki przed wysychaniem. Miąższ beżowoochrowy, cienki; w okresie suchym twardy, kruchy, przy dużej wilgotności szybko pęcznieje i nabiera elastyczności. Zapach i smak lekko kwaskowaty. Wysyp zarodników biały.

Występowanie: gromadnie przez cały rok; najczęściej na martwym drewnie liściastym, ale także na żywym drewnie jako pasożyt.

Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Daedalea commune

Merulius communis

Schizonia vulgaris

Synonimiczne nazewnictwo polskie:

Dwójlistek towarzyski

Kosmatek

Olszówka pospolita

Uwagi:

1. Grzyby niejadalne.

2. Gatunek bardzo pospolity. Preferuje miejsca nasłonecznione.

3. Powoduję białą zgniliznę drewna.

Miejsce wykonania zdjęć: Rajcza Nickulina

Źródła informacji o gatunku:

Łakomy P., Kwaśna H., Atlas hub.Poradnik leśnika. 2008,Warszawa,Oficyna Wydawnicza Multico.

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa