Szałwia lepka - Salvia glutinosa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Salvia glutinosa

Szałwia lepka



Roślina trwała o łodydze wzniesionej, szorstko owłosionej a górą ogruczolonej i lepkiej. Może osiągać wysokość do100cm. Rośnie w jasnych lasach bukowych, widnych zagajnikach, na zacienionych łąkach , wzdłuż dróg, na porębach. Lubi gleby bogate w substancje mineralne, od obojętnych do zasadowych. W górach spotykana w ziołoroślach.


Liście ułożone są w parach, na długich ogonkach. Blaszka jest trójkątna, zaostrzona o brzegu grubo ząbkowanym, w nasadzie sercowata, miękka i omszona.


Kwiaty zebrane są w nibyokółki, po 4-6. Kwiat grzbiecisty. Kielich jest zielony, lepki, gruczołowaty, dwuwargowy. Korona duża, jasno żółta, owłosiona, wewnątrz z brązowymi pasmami i rzadko owłosiona. Grzbiet górnej wargi sierpowaty. Kwiaty mają owłosione szypułki.


Owocem są cztery niełupki ukryte w kielichu.


Kwitnie od lipca do września.


Uwagi:

1. Roślina spokrewniona z szałwią lekarską, jej liście i kwiaty służyły kiedyś do aromatyzowania wiejskich win.

2. Cała roślina jest lepiąca się.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

3. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A

4. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


.
























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.