Wierzba trójpręcikowa- Salix triandra


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Salix triandra

Wierzba trójpręcikowa



Krzew lub małe drzewko, korę ma szarobrązową, łatwo łuszczącą się. Gałęzie są brązowe lub żółtozielone, młode nieco owłosione. Dorasta do 1-4 m a nawet i 10m wysokości. Rośnie na terenach wilgotnych, zaroślach nadrzecznych, rowach, nad potokami, preferuje gleby wapienne.


Liście ma lancetowate lub jajowato-lancetowate, długo zaostrzone, piłkowane. Górna strona jest ciemnozielona i błyszcząca, dolna jaśniejsza, sinozielona; liście są obustronnie nagie. Przylistki mają kształt sercowaty i są piłkowane.


Kwiaty w postaci kotków, są rozdzielnopłciowe i roślina jest dwupienna. Rozwijają się one jednocześnie z liśćmi. Kotki są wydłużone, luźne i cienkie. Kwiaty męskie z trzema wolnymi pręcikami są charakterystyczne dla tej rośliny.


Owocem jest torebka.


Kwitnie od kwietnia do maja.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Salix amygdalina L


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

Wierzba migdałowa


Uwagi:

1. Cenny gatunek wierzby używany na faszynę i biomasę. Na glebach torfowych przewyższa produkcją biomasy inne gatunki wierzby. Wierzba trójpręcikowa jest bardzo wrażliwa na przymrozki.

2. Wierzba używana w koszykarstwie, miododajna.

3. Tworzy mieszańce z wierzbą białą, kruchą, purpurową, pięciopręcikową, uszatą, szarą i wiciową.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

3. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN



































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.