Wierzba krucha - Salix fragilis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Salix fragilis

Wierzba krucha



Drzewo o szerokiej koronie, pień ma pokryty grubą, spękaną korowiną, często bywa krzywy. Młode gałązki są gładkie, szarozielone. Boczne gałęzie łatwo odłamują się u nasady i stąd jej nazwa krucha. Rośnie wolno, osiąga wysokość do 25m. Często spotykana jest w lasach łęgowych, wzdłuż cieków wodnych, wokół stawów i jezior.


Liście ma lancetowate, drobno piłkowane, podobne do liści wierzby białej, lecz zwykle większe i szersze. Górna strona jest błyszcząca, ciemnozielona a dolna sinozielona. Młode liście są nieznacznie jedwabiście owłosione i lepkie, starsze obustronnie nagie, błyszczące.


Kwiaty są w postaci kotków męskich i żeńskich. Osadzone są na krótkich szypułkach. Męskie kwiatostany mają nitki pręcików silnie owłosione. Kwiatostany żeńskie zwisają łącznie z młodymi, orzęsionymi listkami, są dłuższe. Kwitnie równocześnie z rozwojem liści. Kwiaty mają miodniki (męskie 2, żeńskie 1). Jest rośliną dwupienną.


Owocem jest torebka z nasionami


Kwitnie od kwietnia do maja.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

--------------


Uwagi:

1. Wierzba krucha (podobnie jak i wierzba biała) dawniej była często sadzona przy wiejskich drogach i systematycznie ogławiana w celu pozyskania drewna do celów gospodarczych. Stąd uzyskiwała charakterystyczny maczugowaty kształt pnia.

2.Na aluwiach rzecznych znosi ona doskonale zalewanie przez powodzie; przez co ogranicza ich szkodliwe działanie.

3. Jest rośliną leczniczą. Zielarskim surowcem jest kora, która zawiera flawonidy, kwasy organiczne, glikozydy. Najważniejszy z nich to salicyna. . Korę zbiera się z 2–3 letnich gałęzi wczesną wiosną, gdy ruszają soki i łatwo jest ją oddzielić od drewna. Korę suszyć można zarówno w ciemnych, jak i jasnych pomieszczeniach. Napar z kory ma działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i ściągające. Ma silne i wszechstronne działanie lecznicze. Wykorzystywana jest przy takich dolegliwościach i chorobach, jak: bóle głowy, przeziębienia przebiegające z gorączką, różne choroby reumatyczne, miażdżyca. W medycynie ludowej wykorzystywano korę wierzby również do leczenia nerwobólów, uspokajającego i jako środka ułatwiającego zasypianie.. Nazwa handlowa preparatów to Aspiryna lub Polopiryna. Obecnie kora wierzby jest zastępowana syntetycznie produkowanym kwasem acetylosalicylowym równie skutecznym.

4. Sadzona jest wzdłuż wałów przeciwpowodziowych w celu umacniania ich i pochłaniania wilgoci.

5.Tworzy mieszańce z wierzbą białą i pięciopręcikową. W Europie czysty gatunek jest rzadki.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne

3. Kremer B.P.: Drzewa liściaste i iglaste. 1995, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico






































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.