Wierzba iwa - Salix caprea


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Salix caprea

Wierzba iwa



Drzewo lub krzew o szeroko rozłożystej i luźnej koronie. Ma gładką, szarą korowinę. Na pniu i na grubszych gałęziach posiada ciemne romboidalne pęknięcia ułożone w rzędach. Są to przetchlinki. Stare okazy mają korę spękaną i chropowatą. Osiąga wysokość od 7 do 22m. Żyje od 40 do 60 lat. Jest pionierskim gatunkiem w stosunku do pozostałych wierzb, zasiedla zręby i polany, lubi stanowiska wilgotne. Rośnie do 1300m n.p.m., najczęściej przy drogach, na obrzeżach lasów, nieużytkach, w wyeksploatowanych kamieniołomach i żwirowniach.


Liście ma szerokoeliptyczne o podwójnej szerokości, krótko zaostrzone. Brzeg liścia jest nieregularnie słabo pikowany lub całobrzegi, na krótkich pędach przeważnie gładki i falisty. Górna powierzchnia liścia jest żywozielona, lekko lśniąca do matowej. Główny nerw jest lekko wystający i owłosiony. Dolna strona liścia posiada mocno wystającą sieć nerwów, jest trwale, gęsto, białawo owłosiona i miękka w dotyku. Owłosiony ogonek liściowy ma ok. 1 cm długości. Małe przylistki opadają wcześnie.


Kwiaty męskie i żeńskie występują na oddzielnych pniach. Jest to roślina dwupienna. Duże kotki ukazują się przed liśćmi, otoczone są białym futerkiem włosków, które chroni je przed mrozem. Kotki męskie są jajowate, mają bardzo krótkie szypuły, są gęsto kwiatowe. Kotki żeńskie są podłużno-jajowate.


Owocem jest torebka z nasionami i puchem.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

-----------


Uwagi:

1. Zawiera taninę i kwas salicylowy. Już od starożytności kora wierzbowa używana była w ziołolecznictwie jako środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy. Kora jest też chętnie zjadana przez zwierzęta.

2. W naszym kraju ta wierzba należy najwcześniej kwitnących drzew, dostarcza pszczołom duże ilości pyłku. Podczas kwitnienia, po zimowych szarugach kotki męskie (bazie), wyglądają szczególnie dekoracyjnie i są chętnie zrywane na pierwsze wczesnowiosenne bukiety.

3.W gospodarce leśnej jest to ceniony gatunek pionierski.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL

2. Kremer B.P.: Drzewa liściaste i iglaste. 1995, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico

3. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne










































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.