Szczaw lancetowaty - Rumex hydrolapathum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Rumex hydrolapathum

Szczaw lancetowaty



Roślina wieloletnia, ma wzniesioną, kanciastą, bruzdowaną i dętą łodygę. Górą jest rozgałęziona. Wyrasta na wysokość od 1 do 2,5m. Rośnie na brzegach i płytkich przybrzeżach wód stojących oraz płynących; jezior, rzek, stawów, rowów, glinianek, także na podmokłych łąkach i torfowiskach niskich.


Liście ma skórzaste, faliste i płytko karbowane na brzegach. Blaszka liściowa jest lancetowata, w górze ostra, nasadę ma klinowatą i wydłużoną. Niższe liście mają długie ogonki, im wyższe tym ogonki mniejsze.


Kwiaty obupłciowe, zebrane w nibyokółki, tworzą gałęzisty kwiatostan. Okwiat zielony, niezróżnicowany tworzy 2-3 działkowe okółki. Listki zewnętrzne są łódeczkowate a wewnętrzne podłużnie trójkątne z podłużnymi guzkami.


Owocem jest trójgraniasty, stożkowato-jajowaty orzeszek.


Kwitnie od lipca do sierpnia


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

-------------


Uwagi:

1. Ze względu na kształt i rozmiar liści szczaw lancetowaty jest bardzo charakterystyczną rośliną środowiska wodnego.

2.Jest rośliną barwierską; z korzenia można otrzymać żółty barwnik.

3. Surowcem zielarskim jest korzeń szczawiu lancetowatego, zawiera on dużo garbników pirogalowych, pirokatechinowych, flawonidy, organiczne związki żelaza, związki żywicowe, cukry i sole mineralne. Wykazuje on działanie przeciwbiegunkowe, ściągające, antyseptyczne, bakteriostatyczne .W homeopatii stosuje się go w nieżytach górnych dróg oddechowych. W lecznictwie ludowym wywar z korzeni i sałatę z liści stosuje się przeciw biegunkom, a nawet czerwonce i zapaleniu jelita grubego.


Literatura:

1. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

2. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

3. Kłosowski S., Kłosowski G.: Rośliny wodne i bagienne. 2006, 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.