Malina właściwa - Rubus idaeus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Rubus idaeus

Malina właściwa



Krzew wyrastający do 2m wysokości, pędy ma proste lub łukowato wygięte, pokryte cienkimi ,brązowymi kolcami i włoskami. Malina ma pędy płonne , które w drugim roku kwitną, owocują i częściowo drewnieją. Występuje ona pospolicie w całym kraju w lasach, zaroślach, na polanach, zboczach, nieużytkach, nasypach. Wymaga dobrej, żyznej gleby.


Liście odziomkowe duże, pomarszczone, złożone z 3-7 listków, a liście łodygowe mniejsze. Spód liści biało-filcowato owłosione. Brzeg listków jest piłkowany a listki zaostrzone. Środkowy listek ma długi ogonek, reszta listków jest siedząca.


Kwiaty zebrane są w zwisające grona, małe, białe, o pięciu płatkach i mniejszych działkach kielicha


Owocem jest owoc rzekomy, złożony ze zrośniętych ze sobą soczystych, czerwonych pestkowców. Owoce są pachnące i bardzo smaczne.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Rubus buschii (Rozanova) Grossh


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

malina pospolita


Uwagi:

1. Malina właściwa szybko się rozrasta i tworzy gęste zarośla, dzięki odrostom korzeniowym.

2. Owoce maliny zawierają kwasy organiczne, pektyny, antocyjany, cukry, związki śluzowe, witaminy C,E, B, związki mineralne, potas, żelazo, magnez, wapń i są cennym surowcem zielarskim , podobnie jak i liście. Używa się ich w przeziębieniach, mają działanie napotne, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne. Liści używa się również w mieszankach moczopędnych i żółciopędnych.

3.Właściwości lecznicze maliny znane były już w starożytności. Owoce przetwarza się na dżemy, soki , syropy jak i do bezpośredniego spożycia.


Literatura:

1. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

2. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber

3. Kremer B.P .:Owoce leśne.1996,Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico


.


.


.


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.