Szelężnik mniejszy - Rhinanthus minor


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Rhinanthus minor

Szelężnik mniejszy



Roślina jednoroczna, o łodydze wzniesionej, kanciastej, pojedynczej lub słabo rozgałęzionej i czarno nakrapianej. Osiąga wysokość od 10 do 50cm. Rośnie na wilgotnych łąkach, pastwiskach i murawach.


Liście ma naprzeciwległe, podługowato-lancetowate. Brzegi liści są ząbkowane.


Kwiaty zebrane w grono. Przysadki kwiatowe są czarno-zielone lub ciemnozielone, trójkątne z ząbkami malejącymi w górę. Korona jest grzbiecista, dwuwargowa, żółta. Rurkę ma prostą i krótszą od kielicha, a ząbki wargi górnej maja postać dwóch, małych, białych lub bladoniebieskich karbów. Kielich jest nagi, jedynie na brzegu trochę owłosiony, rozdęty, z boków spłaszczony, a na szczycie zwężony.


Owocem jest torebka, otoczona silnie rozrośniętym kielichem.


Kwitnie od maja do lipca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Alectorolophus borealis Sterneck,

Rhinanthus borealis (Sterneck) Chabert,

Rhinanthus minor subsp. borealis (Sterneck) Á. Löve


Uwagi:

1. Roślina jest półpasożytnicza i na pastwiskach jeśli występuje w dużej ilości, osłabia korzenie roślin pastewnych.

2.Zawiera trującą aukubinę.


Literatura:

1. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.