Śliwa tarnina - Prunus spinosa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane












Prunus spinosa

Śliwa tarnina





Krzew bardzo silnie rozgałęziony, ciernisty, dochodzący do 3m wysokości .Porasta suche zarośla , miedze, skraje lasów, słoneczne zbocza, często tworzy gęste zarośla zwłaszcza, że rozrasta się poprzez odrosty korzeniowe.


Liście eliptyczne, piłkowane, za młodu owłosione, później nagie .Mają krótkie ogonki, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze.


Kwiaty bardzo liczne, pojawiają się przed liśćmi, białe, pojedyncze, skupione po 2-3. Korona pięciopłatkowa.


Owocem jest kulisty, ciemnogranatowy pestkowiec z woskowym nalotem.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Prunus communis Hudson subsp. spinosa (L.) Syme in Sm.

Prunus densa Martrin-Donos

Prunus densiflora Jordan & Fourr

Prunus domestica L. var. spinosa (L.) Kuntze

Prunus ericiflora Savatier

Prunus insititia L. var. spinosa (L.) Weston

Prunus praecox Salisb

Prunus rusticana Jordan & Fourr


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

tarnina

ciarki

tarka

ciernie czarne


Uwagi:

1. Surowcem zielarskim są kwiaty i owoce tarniny. Kwiaty zawierają flawonidy, garbniki, pektyny, cukry, sole mineralne a owoce jeszcze antocyjany, kwasy organiczne, witaminę C. Lecznicze działanie tarniny było już znane w starożytności, w medycynie ludowej stosuje się odwary z kwiatów , owoców i kory jako środek czyszczący krew. Obecnie owoce i kora są stosowane jako leki przeciwbiegunkowe, a kwiat moczopędnie.

2. Ze względu na wczesną porę kwitnienia jest to bardzo cenna roślina dla pszczół i trzmieli. W jej gęstwinie żerują i mieszkają liczne ptaki i owady.

3. Owoce tarniny, ze względu na dużą ilość garbników, nadają się do przetwórstwa dopiero po przemrożeniu.

4. Szybko rozrastająca się tarnina obniża wartość niektórych zbiorowisk roślinnych i pomimo, że może być objedzona doszczętnie przez namiotnikowate to niewiele jej to szkodzi. Wyprzeć może ją tylko regularne koszenie


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber

3. Kremer B.P.:Owoce leśne.1996,Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico




. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .
































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.