Rdestnica pływająca - Potamogeton natans


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Potamogeton natans

Rdestnica pływająca





Roślina wodna, wieloletnia. Posiada obłe, trwałe, zimujące kłącze zakorzenione w wodzie wraz z pędami pokrytymi liściakami. Łodyga jest obła, roczna lub trwała, z ciemnymi kropkami u podstawy. Jej pędy mogą osiągać długości do 5 m. Żyje w wodach stojących, wolno płynących. Rozwija się na głębokości 1-3m.


Liście wytwarza 2 rodzajów: liści pływające oraz całkowicie zanurzone. Najniższe liście podwodne to równowąskie, bezblaszkowe liściaki. W wodach stojących liściaki zanikają wcześnie, natomiast w rzekach o szybszym nurcie utrzymują się przez cały sezon wegetacyjny. Liście najwyższe pływające są skórzaste, z 8-16 równoległymi nerwami po każdej stronie nerwu środkowego. Kształt liści jest zmienny od podługowatych do szeroko jajowatych (w wodzie płynącej bardziej wydłużone), u nasady są klinowate, zaokrąglone lub nieznacznie sercowate, z 2 fałdami przy ogonkach, na szczycie tępe do zaostrzonych, całobrzegie.


Kwiaty są obupłciowe, zebrane w kłosokształtne kwiatostany. Tworzą je 4 słupki ,wyrastające na szypułkach .


Owocem jest spłaszczony orzeszek.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Potamogeton hibernicus (Hagstr.)Druce


Uwagi:

1. Roślina wytwarza zimowe pąki.

2. Jest to jedna z najbardziej tolerancyjnych rdestnic. Posiada szeroką amplitudę ekologiczną względem trofii wody. Zasiedla wody stojące i wolno płynące. Najlepiej ze wszystkich rdestnic znosi wahania poziomu wody, a nawet dość długie wynurzenie. W wodach płynących o szybszym nurcie wytwarza ogonki liściowe silnie wydłużone. Jednak zwykle kolonizuje miejsca zaciszne, z dala od głównego nurtu.


Literatura:

1. Kłosowski S., Kłosowski G.: Rośliny wodne i bagienne. 2006, 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Inspekcja Ochrony Środowiska: Klucz do oznaczania makrofitów dla potrzeb oceny stanu ekologicznego wód powierzchniowych. 2010, Warszawa, Biblioteka Monitoringu Środowiska






























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.