Topola włoska - Populus nigra Italica


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Populus nigra Italica

Topola włoska



Drzewo liściaste , sztucznie wyhodowana odmiana topoli czarnej w XVIII wieku w Lombardii ( Włochy). Posiada zwarty pokrój, bardzo wysmukły, z gałęziami ustawionymi niemal pionowo. Gałązki są jasnożółte do szarożółtawych. Młode gałązki nie posiadają listwek korkowych. Kora jest ciemnobrunatna, na starszych egzemplarzach prawie czarna, głęboko spękana. Osiąga wysokość do 38m. Rośnie głównie przy drogach i w parkach. Podobnie jak topola czarna lubi miejsca wilgotne.


Liście mają blaszkę trójkątną, długo zaostrzoną, u nasady słabo sercowate i brzegiem karbowano-piłkowane, nagie z długim ogonkiem.. Zwykle występują w gęstym skupieniu. Gdy są młode, mają zielono-czerwonawy kolor, z czasem robią się ciemnozielone, z mocnym połyskiem, spodem jasnozielone.


Kwiaty w postaci kotkowatych kwiatostanów, dwupienne. U nasady objęte kubkowatym wyrostkiem. Kotki męskie są karminowe, a żeńskie żółtobrązowe. Przysadki kwiatowe są czerwone, porozcinane. Pylniki pręcików czerwone, znamiona słupków żółte.


Owocem jest torebka pękająca 2 klapami.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Uwagi:

1. Topola włoska jest krótkowieczna, żyje do 100 lat, ale zaczyna obumierać już w 30roku życia. Rośnie szybko bo 2,5m na rok.

2.Drzewo ozdobne, często nasadzane w przestrzeni publicznej.


Literatura:

1. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

2. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.