Wiechlina gajowa - Poa nemoralis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Poa nemoralis

Wiechlina gajowa



Roślina wieloletnia, luźno kępkowa o źdźbłach obłych, wzniesionych i gładkich. Osiąga wysokość do 100cm. Rośnie w ocienionych miejscach, szczególnie w lasach i zaroślach, rzadziej na skałach.


Liście ma wąskie i szorstkie, zaostrzone na końcach, kolanka są nagie. Mają podwójny rowek wzdłuż nerwu środkowego. Języczki liściowe są niepozorne, krótkie lub ich brak. Pochwy liściowe gładkie, nie wysklepione. Górne liście lekko wznoszą się ku górze.


Kwiaty zebrane w wiechę, luźno rozpostartą w czasie kwitnienia. Gałązki wiechy są delikatne. Kłoski są krótkie, żółtawe na szczycie, liczne, 1-5 kwiatowe. Plewy mają ostre, lancetowate. Plewki dolne również, ponadto są owłosione na grzbiecie i u podstawy.


Owocem jest ziarniak.


Kwitnie od maja do lipca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

------------


Uwagi:

1. Jest to także roślina uprawna, cieniolubna, szczególnie stosowana na trawniki zacienione w parkach.

2. Cechą ułatwiającą rozpoznanie jest charakterystyczne prostopadłe ułożenie pierwszego listka pod kwiatostanem.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN

























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.