Sosna himalajska - Pinus wallichiana


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Pinus wallichiana

Sosna himalajska



Drzewo o koronie płaskiej, zwłaszcza u starych egzemplarzy, z prawie poziomo rozpostartymi gałęziami. Pędy ma nagie z białawym nalotem woskowym. Kora jest ciemnoszara. Ojczyzną jej są Himalaje, gdzie dorasta do 50m wysokości, u nas osiąga zaledwie 25m i 180cm w obwodzie. Rośnie na glebach średnio głębokich, luźnych, wilgotnych i umiarkowanie żyznych. Mało wytrzymała na mrozy w porównaniu z innymi gatunkami.


Liście -igły, długie i cienkie, zebrane po 5 i otoczone wspólną pochewką. Często są jakby przełamane w pobliżu nasady i zwisające. Ogólne zabarwienie, w masie, jasno-niebieskawo-zielone. Mogą osiągnąć długość od 10 do 20cm.


Kwiaty męskie występują w formie ciemnożółtych kłosków, żeńskie są natomiast niepozorne.


Owocem są szyszki, zwisające po kilka na grubych i długich szypułkach. W 2-gim roku pokryte są mocno żywicą. Dojrzałe szyszki są biało owoszczowane i mają odgięte łuski. Nasiona posiadają skrzydełka.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Pinus griffithii

Pinus excelsa


Uwagi:

1. Sosna do rozwoju potrzebuje dużo wolnego miejsca, polecana jest do nasadzeń w rozległych parkach i ogrodach o łagodnym i wilgotnym klimacie.

2. Zdjęcia wykonano w Parku Habsburgów w Żywcu.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL

2. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

3.Seneta W.: Drzewa i krzewy iglaste.1981, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe


. .


. .


. .


. .


. .
















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.