Poroblaszek żółtoczerwony - Phylloporus pelletieri


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Phylloporus pelletieri

Poroblaszek żółtoczerwony



Budowa: kapelusz o średnicy od 3 do 6 cm, rzadko większych rozmiarów, początkowo półkulisty, później rozpostarty, długo z podwiniętym brzegiem. Skórka płowo brązowa, jasno brązowa, u młodych aksamitna, zamszowata, na starość gładka, lekko spękana. Trzon cylindryczny, lekko zwężający się u podstawy, średnicy do 2 cm i wysokości do 8cm. Ubarwiony żółtawo z czerwono-brunatnymi włókienkowatymi przebarwieniami. Hymenofor blaszkowy. Blaszki przyrośnięte, często zbiegające na trzon, rzadkie, grube, powyginane, z licznymi poprzecznymi łącznikami. Barwa blaszek początkowo złocistożółta, z czasem płowieje, pokrywają się one ciemniejszymi plamkami a ich ostrza czerwono-brunatnie ciemnieją. Blaszki podobnie reagują na uszkodzenia. Miąższ zwarty, ale miękkawy, białawy, kremowo żółtawy, na starość złotawy, pod skórką kapelusza zaczerwieniony. Zapach i smak łagodny, bez wyraźnej dominanty. Wysyp zarodników oliwkowozłotawy, ochrowobrązowy.


Występowanie: późnym latem i jesienią w lasach iglastych i mieszanych.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Agaricus paradoxus Kalchbr. 1874

Agaricus pelletieri Lév. 1867

Boletus paradoxus (Kalchbr.) D.M. Hend

Clitocybe pelletieri (Lév.) Gillet 1874

Flammula paradoxa (Kalchbr.) Sacc. 1887

Paxillus paradoxus (Kalchbr.) Cooke 1876

Phylloporus paradoxus (Kalchbr.) Cleland 1934

Phylloporus rhodoxanthus

Phylloporus rhodoxanthus subsp. europaeus Singer 1938

Xerocomus pelletieri (Lév.) Bresinsky & Manfr. Binder 2003


Uwagi:

1. Grzyb jadalny, ale podlegający ochronie prawnej.

2. Gatunek stosunkowo rzadki.

3. Gatunek pośredni między grzybami blaszkowym i rurkowymi.

4. Rośnie w Europie, Ameryce Północnej i Australii.


Miejsce wykonania zdjęć:Węgierska Górka


Źródła informacji o gatunku:

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa

Škubla P. Wielki atlas grzybów. Poznań. Elipsa Publicat S.A.














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.