Pasternak zwyczajny - Pastinaca sativa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Pastinaca sativa

Pasternak zwyczajny



Roślina dwuletnia, ma łodygę wzniesioną, kanciastą, bruzdkowaną i dołem owłosioną. Osiąga wysokość od 30 do 100cm. Rośnie na łąkach, pastwiskach, polach uprawnych, przydrożach, śmietnikach i miedzach.


Liście w pierwszym roku tworzą rozetę. Pojedynczy liść jest pojedynczo pierzasty o 3-7 parach odcinków bocznych jajowatych, ząbkowanych. Odcinki boczne są całobrzegie lub 1-2 klapowe, szczytowy odcinek jest 3-klapowy. Liście środkowe są siedzące, pochwiaste. Od spodu są miękko owłosione.


Kwiaty zebrane są w baldach 6-20 szypułkowych. Pojedynczy kwiat ma żółte płatki w nasadzie zaokrąglone o końcach tępych, zagiętych do środka, umieszczonych na owłosionych szypułkach. Pokryw i pokrywek brak. Kwiaty zapylają przede wszystkim muchy i chrząszcze.


Owocem jest jajowatookrągła, żółtobrązowa rozłupka z wąskimi skrzydełkami brzeżnymi.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

----------------


Uwagi:

1. Pasternak ma walcowaty i biały korzeń, który często sprzedawany jest jako korzeń pietruszki.

2. Roślina uprawna, korzeń zawiera dużo witaminy C, białka, skrobię i pektyny. Cenione warzywo korzeniowe.

3. Roślina lecznicza, surowcem zielarskim jest korzeń i owoce. Zawierają olej, furanokumaryny, flawonidy i olejki eteryczne. Wyciągi z korzenia dodaje się do wódek.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J. Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych ,pospolitych roślin zielnych.1986,Warszawa,WSiP
















































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.