Winobluszcz pięciolistkowy - Parthenocissus quinquefolia


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Parthenocissus quinquefolia

Winobluszcz pięciolistkowy



Krzew pnący się, przyczepiający się do podpór za pomocą wąsów czepnych, które wyrastają z węzłów, zakończonych przylgami. Młode pędy są czerwonawe. Osiąga długość do 25m. Ma niewielkie wymagania glebowe, nadaje się do okrywania ścian, murów, płotów, pni drzew. Odporny na mróz i zanieczyszczenia powietrza. Może być sadzony nawet przy północnych stronach.


Liście ma dłoniasto złożone z 5 listków. Zielone z góry a od spodu szarozielone, ząbkowane. Jesienią przebarwiają się na czerwono.


Kwiaty drobne, niepozorne, obupłciowe. Są zielonkawe i zebrane w pozorne baldachy naprzeciw liści.


Owocem jest granatowa jagoda wielkości nasiona grochu.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Ampelopsis quinquefolia Michx.

Cissus quinquefolia Desf.

Parthenocissus dumetorum (Focke) Rehder

Parthenocissus engelmannii Koehne & Graebn.

Parthenocissus heptaphylla (Buckley) Britton ex Small

Vitis quinquefolia (L.) Lam.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

dzikie wino


Uwagi:

1. Roślina miododajna.

2. Ojczyzną winobluszczu jest Ameryka Północna i Środkowa.

3. Roślina uprawiana i dziczejąca. Występuje w dwóch odmianach: Enelmanna i murowej.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN
















































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.