Szczawik zajęczy - Oxalis acetosella


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Oxalis acetosella

Szczawik zajęczy



Roślina wieloletnia o cienkich rozłogach, jej wysokość dochodzi do 15cm. Rośnie w zaroślach, lasach, miejscach cienistych z lekko kwaśną glebą.


Liście trzylistkowe, odziomkowe, listki odwrotnie sercowate, siedzące, rzadko owłosione.


Kwiaty pojedyncze, białe, fioletowo żyłkowane, z żółtą plamką u nasady, 5-dzielne.Osadzone na szypułkach kwiatowych z 2 przykwiatkami powyżej połowy. Płatki korony dłuższe 4razy od działek kielicha.


Owocem jest jajowata torebka, pękająca podłużnie.


Kwitnie od kwietnia do maja.


Uwagi:

1. Ziele szczawika zajęczego zawiera kwaśny szczawian potasu i zjadany w dużej ilości może być toksyczny.

2. Jest to roślina cieniolubna i jest wrażliwa na działanie promieni słonecznych. Przy silnym nasłonecznieniu chroni się przed wyschnięciem przez złożenie liści wzdłuż nerwu głównego.

3. Nazwa pochodzi od kwasu szczwiowego.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

4. Lange D.: Zwiastuny wiosny. Rośliny wcześnie kwitnące. 1996, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico


.


.














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.