Zaraza drobnokwiatowa - Orobanche minor


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Orobanche minor

Zaraza drobnokwiatowa



Roślina jednoroczna lub wieloletnia osiąga wysokość od 10 do 50cm. Łodygę ma bezzieleniową, fioletową lub purpurową, prostą, pokrytą gęsto włoskami i gruczołami. Jest to roślina pasożytnicza, rośnie na łąkach, na przedstawicielach rodziny Trifolium ( koniczyn), rzadziej Lotus corniculatus ( komonicy zwyczajnej) czy Medicago sativa (lucerny siewnej).


Liście na łodydze w postaci łusek jajowatych lub lancetowatych.


Kwiaty zebrane w kwiatostan kłosowy, początkowo gęsty, później luźnokwiatowy. Kwiaty ułożone w kątach przysadek są gruczołowato owłosione. Kielich ma 2 wolne, jajowate i zaostrzone , ogruczolone łatki. Korona żółtawa z niebieskimi lub fioletowymi nerwami na wardze górnej i 2 łatkami, warga dolna ma 3 łatki i jest owłosiona.


Owocem jest wydłużona torebka z licznymi nasionami.


Kwitnie od maja do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

---


Uwagi:

1. Roślina jest pod ścisłą ochroną od 2004 roku. Jej cykl rozwojowy może trwać kilka lat lub zamknąć się w ciągu jednego roku.

2. Zaraza produkuje dużą liczbę nasion i jest zapylana przez trzmiele i pszczoły. Żywotność nasion może sięgać 10lat.

3. Cechą tego gatunku jest duża zmienność liczebności na jednym miejscu w różnych latach. Często pojawia się ona w jednym miejscu i zwykle po pewnym czasie zanika.


Literatura:

1. Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z.: Rośliny chronione. Wyd.2. zmienione i rozszerzone. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. red. Z. Mirek, H. Piękoś-Mirkowa.: Czerwona Księga Karpat Polskich. Rośliny naczyniowe.2008, Kraków, Instytut Botaniki im.W.Szafera. Instytut Ochrony Przyrody PAN.














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.