Popłoch pospolity - Onopordon acanthium


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Onopordon acanthium

Popłoch pospolity



Roślina dwuletnia, łodygę ma szeroko oskrzydloną, kolczastą i wełnistą. Wyrasta do 2m. Rośnie na miejscach ruderalnych, przydrożach, pastwiskach, najczęściej na glebach piaszczystych, w miejscach słonecznych, suchych i ciepłych.


Liście dolne ma szeroko eliptyczne i klapowane, kolczasto ząbkowane, u nasady zwężone. Górne są podługowate lub wąsko eliptyczne, o blaszce na brzegach zatokowato wykrawanej i również kolczasto ząbkowanej. Podobnie jak łodyga są biało-wełniste. Wszystkie liście zbiegają po łodydze.


Kwiaty występują w pojedynczych koszyczkach, duże i okrągławe. Okrywę mają wąską, odstającą i kłującą. Kwiaty są purpurowe i rurkowate.


Owoc jest czworokanciasty z poprzecznymi zmarszczkami i puchem kielichowym, dwukrotnie dłuższym od owocu.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Onopordon acnthium


Uwagi:

1. Popłoch pospolity jest roślinnym symbolem narodowym Szkocji, widnieje na najważniejszym odznaczeniu Szkocji - Orderze Ostu. Jest częstym motywem obecnym w zdobieniach budynków, pamiątek i strojów szkockich.

2. Dawniej wyciskano z jego owoców olej, a puch lotny przędzono.

3. W medycynie ludowej stosowano tę roślinę jako środek wzmacniający żołądek oraz przeciw wrzodom. Ziele i korzeń popłochu zawiera olejek eteryczny, pochodne kumaryny, inulinę.

4. Ze względu na swoje szarozielone ubarwienie bywa uprawiany jako roślina ozdobna. Jest w pełni mrozoodporny. Uprawia się go z nasion lub przez odrosty korzeniowe. Nieco gorzkie korzenie, a także młode odrośla, służą do przyrządzania jako jarzynę. Wielkie koszyczki kwiatowe nadają się w młodym stanie do przyrządzania jak karczochy. Podobnie spożywane jest mięsiste dno koszyczka, które zawiera zamiast skrobi znacznie zdrowszą dla diabetyków inulinę.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J. Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych ,pospolitych roślin zielnych.1986,Warszawa,WSiP


.


.


.


.


.


.


.


































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.