Bobrek trójlistkowy - Menyanthes trifoliata


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Menyanthes trifoliata

Bobrek trójlistkowy



Roślina wieloletnia o łodydze sztywnej, bezlistnej, zakończonej kwiatostanem. Posiada grube, pełzające i członowane kłącze. Osiąga wysokość od 15 do 35cm. Rośnie w olsach i zaroślach łozowych, na obrzeżach bagien, mokrych łąk, zabagnionych brzegach wód, torfowiskach przejściowych, w rowach , na młakach i mszarach.


Liście ma złożone, trójlistkowe o listkach w zarysie jajowatych. Brzeg mają cały lub karbowany, na długich ogonkach, rozszerzone u nasady w dłoniastą pochwę.


Kwiaty zebrane są w górnej części łodygi w stożkowe grono. Pojedynczy kwiat jest pięciokrotny, osadzony na krótkiej szypułce. Kielich jest lejkowato dzwonowaty z jajowatymi, tępymi ząbkami. Korona jest białe, rzadziej różowa, o płatkach zrośniętych do połowy, lancetowatych, ostrych, pokrytych po wewnętrznej stronie długimi , soczystymi włoskami. Pręcików jest 5 i maja fioletowe pylniki.


Owocem jest jajowata torebka z brązowymi nasionami.


Kwitnie od maja do czerwca.


Uwagi:

1. Roślina podlega częściowej ochronie.

2. Bobrek jest rośliną leczniczą. Surowcem są jego liście, zawierają one gorycze, glikozydy, garbniki, składniki mineralne, głównie jod, żelazo i mangan. Liście bobrka mają właściwości przeciwszkorbutowe, przeciwmigrenowe. Działa on oczyszczająco, pobudza przywspółczulny układ nerwowy, spowalnia współczulny układ nerwowy. Ma właściwości przeczyszczające, sprzyja menstruacji, wzmacnia organizm, pobudza wydzielanie soku żołądkowego i kwasu solnego, poprawia samopoczucie psychiczne, działa przeciwzapalnie, żółciopędnie. Wzmacnia działanie gruczołów wydzielania wewnętrznego. Przeciwdziała zaparciom, wzdęciom, zapobiega niedomogom wątroby. Napary, leki itp. z bobrka trójlistkowego zalecane są przy: anemii, braku apetytu, dermatozie, gorączce naprzemiennej, niestrawności, krzywicy, szkorbucie, reumatyzmie, migrenach po posiłkach, nieregularnej menstruacji, pasożytach jelitowych, osłabieniu ogólnym.

3.Kiedyś roślina ta była cenionym lekiem na szkorbut, a jej liście suszono i sporządzano z nich herbatkę, zastępowały one też szyszki chmielowe w produkcji piwa.


Literatura:

1. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

2. Kłosowski S., Kłosowski G.: Rośliny wodne i bagienne. 2006, 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

3. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber

>

.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.