Mięta długolistna - Mentha longifolia


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Mentha longifolia

Mięta długolistna



Roślina wieloletnia o łodydze wzniesionej, miękko owłosionej, rozgałęzionej i kanciastej. Wyrasta do 120cm wysokości. Rośnie w środowisku wilgotnym jak łąki, brzegi wód, rowy, pola i polne drogi.


Liście ma podługowate lub lancetowate, piłkowane, ostre. Spodem są kutnerowato owłosione i mogą być siedzące lub krótkoogonkowe.


Kwiaty zebrane w kłosokształtne kwiatostany z szydlastymi podsadkami. Pojedynczy kwiat ma koronę czerwono-liliową lub różową, podzieloną ma 4-5 jednakowych łatek, z zewnątrz owłosioną. Kielich jest dzwonowaty i miękko owłosiony.


Owocem jest rozłupnia poczwórna.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Mentha sylvestris L


Uwagi:

1. W starożytności z mięty wito wianki dla nowożeńców, aby zapewnić im chęć do miłości. Miętę nazywano wówczas „koroną Afrodyty”. Stosowano ją również przy bólach głowy.

2. Używane współcześnie ziele mięty pieprzowej pochodzi z krzyżówki mięty długolistnej z miętą okrągłolistną, co dało miętę zieloną, a tę skrzyżowano z miętą nadwodną.


Literatura:

1. Bűhring U.: Wszystko o ziołach. 2010, Warszawa, Świat książki

2. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

3. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.


.


.


.


.


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.