Mięta polna - Mentha arvensis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Mentha arvensis

Mięta polna



Roślina wieloletnia, ma łodygę owłosioną, pojedynczą lub rozgałęzioną, kanciastą. Osiąga wysokość od 15 do 45cm. Rośnie na podmokłych łąkach, pastwiskach, polach i rowach.


Liście ułożone na krzyż na łodydze, jajowate lub podługowate, słabo piłkowane, nagie lub owłosione. W nasadzie są zaokrąglone z krótkimi ogonkami.


Kwiaty zebrane w nibyokółkach, oddalone od siebie i położone w kątach liści. Korona jest różowa lub liliowa, prawie promienista (4-5 łatek),wewnątrz jest owłosiona. Kielich jest dzwonowaty i odstająco owłosiony. Działki ma ostro zakończone.


Owocem jest poczwórna, gładka rozłupnia.


Kwitnie od czerwca do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Mentha austriaca Jacq

Mentha gentilis L


Uwagi:

1. Może rosnąc w słońcu jak i w cieniu, jest mrozoodporna. W uprawie jest bardzo ekspansywna i bez odpowiednich zabiegów może rozprzestrzenić się na cały ogród.

2. Zawiera spore ilości mentolu, do80% w olejku eterycznym. Jest rośliną leczniczą stosowaną w zaburzeniach trawienia.

3. Dawniej dodawano ją do mleka i tym przedłużano jego świeżość.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

3. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.


.


.


.


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.