Lucerna pośrednia - Medicago x varia


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Medicago x varia

Lucerna pośrednia



Roślina wieloletnia o łodydze z lekka omszonej, wzniesionej lub podnoszącej się i rozgałęzionej. Osiąga wysokość do 130cm. Roślina uprawiana, często zdziczała.


Liście złożone z 3-listków, środkowy listek ma dłuższy ogonek. Listki są podługowate, ząbkowane na szczycie, od spodu lekko owłosione.


Kwiaty motylkowe o różnych barwach: żółtej, czerwonofioletowej, fioletowej, białe. Kielich zielony o działkach omszonych, wydłużonych i zaostrzonych.


Owocem jest strąk mający od 2 do 3-4 skrętów, omszały, wielonasienny. Nasiona są owalne, nerkowate, wydłużone, od żółtych do brunatnych.


Kwitnie od maja do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Medicago falcata var. ambigua Trautv.

Medicago glutinosa subsp. praefalcata Sinskaya

Medicago komarovii Vassilcz., Medicago media Pers.

Medicago sativa subsp. ambigua (Trautv.) Tutin

Medicago sativa subsp. praefalcata (Sinskaya) C. R. Gunn

Medicago schischkinii Sumnev

Medicago tianschanica Vassilcz

Medicago trautvetteri Sumnev

Medicago vardanis Vassilcz.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

lucerna piaskowa


Uwagi:

1. Według nowszych ujęć taksonomicznych nie jest to odrębny gatunek, lecz synonim gatunku Medicago sativa L. nothosubsp. varia (Martyn) Arcang.Comp.

2. Roślina uprawna – cenna roślina pastewna, wieloletnia i wielokośna, mniej wymagająca, bardziej plenna i trwalsza niż inne gatunki lucerny. Jest podstawową rośliną motylkową uprawianą w rejonach bardziej suchych, gdzie zawodzi uprawa koniczyny czerwonej. Dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu może czerpać wodę i sole mineralne z głębszych warstw gleby. Znajduje się w rejestrze roślin rolniczych Unii Europejskiej.


Literatura:

1. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN










Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.