Lucerna siewna - Medicago sativa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Medicago sativa

Lucerna siewna



Roślina wieloletnia, łodygę ma przylegle owłosioną, podnoszącą się lub wzniesioną, rozgałęzioną. Może osiągać wysokość do 130cm. Rośnie na terenach uprawnych i nieużytkach, wzdłuż dróg, zaroślach. Często jest uprawiana na paszę.


Liście ma 3-listkowe, eliptyczne lub podługowate, na szczycie są ząbkowane i zaostrzone. Listki od spodu są owłosione.


Kwiaty zebrane w kwiatostanie główkowym. Korona motylkowa, od prawie białej do fioletowej z ciemnymi żyłkami. Kielich ma działki równowąskie, zaostrzone .


Owocem jest spiralnie skręcony strąk, o 2-4 skrętach. W strąku znajdują się nasiona.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Medicago afghanica (Bordere) Vassilcz.

Medicago glomerata Balb.

Medicago grandiflora (Grossh.) Vassilcz.

Medicago ladak Vassilcz.

Medicago mesopotamica Vassilcz.

Medicago orientalis Vassilcz.

Medicago polia (Brand) Vassilcz.

Medicago praesativa Sinskaya

Medicago praesativa ssp. spontanea Sinsk.

Medicago sativa grex afganica Bord.

Medicago sativa var. polia Brand

Medicago sogdiana (Brand) Vassilcz.


Uwagi:

1. Roślina spotykana jest przede wszystkim jako uprawna, ale często dziczeje. Była znana i uprawiana już w starożytności. Zawiera dużą ilość białka. Nadaje się na kiszonki, zielonkę i siano. Wpisana jest w rejestr roślin uprawnych Unii Europejskiej.

2. Od niedawna spożywana jest bezpośrednio w postaci podkiełkowanych nasion, jako dodatek do kanapek i sałatek.

3. Tworzy mieszańce z lucerną sierpowatą.

4. Roślina miododajna.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.