Lucerna nerkowata - Medicago lupulina


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Medicago lupulina

Lucerna nerkowata



Roślina roczna, dwuletnia lub trwała. Ma łodygę rozesłaną lub podnoszącą się, gałęzistą i owłosioną. Osiąga wysokość od 15 do 60cm.Rośnie na obrzeżach dróg, łąk, pół, nasypach, suchych murawach, pastwiskach, w zaroślach. Lubi gleby gliniaste, żyzne, zasobne w azot i miejsca świetliste.


Liście są trójlistkowe, odwrotnie jajowate a na szczycie są wycięte, owłosione. Ząbkowane są w górnej połowie i listek środkowy ma nieco dłuższy ogonek od pozostałych. Przylistki ma podłużnie jajowate i ostro zakończone.


Kwiaty motylkowe zebrane są w główki kuliste. Złożone są one z 15-50 kwiatków. Pojedynczy kwiat jest drobny, żółty, motylkowy.


Owocem jest strąk. Jest on rozdęty, skręcony, siatkowato unerwiony, nagi lub owłosiony. Dojrzały strąk jest barwy czarnej. Zawiera nasiona. od żółtych do brunatnych.


Kwitnie od maja do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Medicago cupaniana Guss

Medicago lupulina var. cupaniana (Guss.)


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

lucerna chmielowa

koniczyna żółta


Uwagi:

1.Roślina pastewna stanowi cenny składnik mieszanek pastwiskowych, chociaż jest mniej plenna niż lucerna siewna i lucerna mieszańcowa. Znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.

2. Roślina miododajna.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J :Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych.1986,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

3 Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.


.


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.