Czubajka sutkowata - Macrolepiota mastoidea


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane







Macrolepiota mastoidea

Czubajka sutkowata

Budowa: Kapelusz o średnicy od 7 do 15 cm, za młodu jajowaty, następnie stożkowato-dzwonkowaty, później płaski z wyraźnym, ostrym, sutkowatym garbkiem. Skórka jasnoochrowa, kremowobeżowa, z czasem spękana na poletka, minimalnie łuseczkowata. Brzeg ostry. Trzon wysokości do 15 cm, średnicy do 1,5cm, wysmukły, cylindryczny, z nieznacznie poszerzoną podstawą; jasnoochrowy, powyżej pierścienia gładki lub z drobniutkimi łuseczkami, poniżej z ciemniejszymi łuseczkami, u młodych grzybów pełny, potem pusty. Pierścień na trzonie błoniasty, lejkowato wzniesiony o górnej powierzchni brązowawo punktowanej a dolnej białawej. Hymenofor blaszkowy. Blaszki wolne, gęste, wybrzuszone i kruche, białe. Miąższ niezmiennie biały, w kapeluszu, miękki, w trzonie włóknisty i łykowaty. Smak i zapach łagodny, lekko orzechowy. Wysyp zarodników biały.


Występowanie: od sierpnia do połowy jesieni w widnych lasów liściastych, ich obrzeżach, i na łąkach.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Agaricus mastoideus Fries 1821

Lepiota excoriata subsp. Mastoidea (Fries) Quélet 1888

Lepiota mastoidea (Fries) P. Kummer 1871

Lepiotophyllum mastoideum (Fries) Locquin 1942

Leucocoprinus mastoideus (Fries) Singer 1939


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

czubajka beżowa

czubajka właściwa

czubajka wysmukła

kożuszek

stroszka wysmukła


Uwagi:

1. Grzyby jadalne.

2. Gatunek rzadki.


Miejsce wykonania zdjęć:Cisiec


Źródła informacji o gatunku:

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.