Okrzyn jeleni - Laserpitium archangelica


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Laserpitium archangelica

Okrzyn jeleni



Roślina wieloletnia, ma łodygę okazałą, bruzdowaną, dołem dętą i owłosioną. Dorasta do 2m wysokości. Rośnie w strefie górnej granicy lasu na wysokościach 1270-1400m n.p.m na Babiej Górze, a także w reglu dolnym ( stanowisko w dolinie potoku Zimnik - Beskid Śląski). Zajmuje miejsca strome, kamieniste i wilgotne, miejsca niedostępne.


Liście ma duże, 1-2-krotnie pierzaste, w zarysie trójkątne. Dolne liście są owłosione spodem. Górne liście maja rozdęte pochwy.


Kwiaty zebrane w baldachach, duże i na szorstkich szypułach. Pokrywy są wąskie i orzęsione. Korona może być biała lub czerwonawa o płatkach dużych, górą wyciętych z łatką. Kielich ma działki krótkie i lancetowate.


Owocem jest rozłupka z błonkami na bokach.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Uwagi:

1. Okrzyn zakwita w 4-5 roku życia. Jeden osobnik może wyprodukować około 4-15 tysięcy nasion. Zapylany jest przez chrząszcze, błonkówki i motyle. Po wydaniu nasion roślina obumiera.

2. Roślina pod ochroną całkowitą. Umieszczona na czerwonej liście gatunków krytycznie zagrożonych.

3. Roślina typowo górska. Występuje w środkowej i południowo-zachodniej Europie, od Jesioników i Karpat po Półwysep Bałkanski. Gatunek w Polsce osiąga północną granicę swojego zasięgu.

4. Jest symbolem Babiogórskiego Parku Narodowego.


Literatura:

1. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN

2. red. Z. Mirek, H. Piękoś-Mirkowa: Czerwona Księga Karpat Polskich. Rośliny naczyniowe.2008, Kraków, Instytut Botaniki im.W.Szafera. Instytut Ochrony Przyrody PAN.


.


.


.
























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.