Świerzbnica karpacka - Knautia kitaibelii


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Knautia kitaibelii

Świerzbnica karpacka



Roślina wieloletnia, ma łodygę rozgałęzioną, szczeciniasto owłosioną, która wyrasta z kłącza. Osiąga wysokość od 30 do 80cm. Spotkać ja można w górach od regla dolnego po piętro halne, na murawach naskalnych, preferuje miejsca zasobne w wapń.


Liście zebrane w różyczkę liściową i dolne łodygowe lancetowate lub łopatkowate, mają całe brzegi i długi ogonek. Górne są naprzeciwległe, pierzaste i siedzące. Wszystkie są owłosione.


Kwiaty zebrane w główki, otoczone gwiazdkowatymi i owłosionymi listkami okrywy. Pojedynczy kwiat ma kubkowaty kielich i rurkowata koronę barwy białej.


Owocem jest niełupka, gęsto owłosiona, otoczona kielichem i kieliszkiem.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

----


Uwagi:

1. Subendemit Karpat Zachodnich.

2. Kiedyś świerzbnice nazywano scabiosus, ale zmieniono na knautia, na cześć saksońskiego botanika dr Knauta.

3.Sokiem ze świerzbnic dawniej leczono świerzb i choroby skóry.


Literatura:

1. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

2. Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z.: Rośliny górskie. 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.