Sit rozpierzchły - Juncus effusus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Juncus effusus

Sit rozpierzchły



Roślina wieloletnia, kępkowa, żywozielona o łodydze wzniesionej, obłej i gładkiej. Wewnątrz jest wypełniona rdzeniem, u podstawy ma brązowe łuskowate pochwy. Wyrasta na wysokość do 120cm. Rośnie nad brzegami rzek, stawów, na podmokłych łąkach i pastwiskach, zaroślach i torfowiskach przejściowych.


Liście są wyłącznie odziomkowe, obłe, szydlaste, podobne do łodygi.


Kwiaty zebrane są w wierzchotkę szczytową. Wygląda na boczną ponieważ u jej nasady wyrasta przysadka. Kwiat ma 6 działek okwiatu, które są prawie takiej samej długości, jajowate, zielone i zaostrzone. Brzeg mają szeroki ,skórzasty i brązowy. W środku znajdują się przeważnie 3 pręciki i 3 wzniesione znamiona słupka.


Owocem jest trójkanciasta torebka, która na szczycie jest wklęsła z dzióbkiem.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

--------


Uwagi:

1. Ziele i korzeń zawierają kwas krzemowy, stosowany w medycynie ludowej jako środek moczopędny. Ziele służy tez do wyrobów plecionkarskich.

2. Na pastwiskach jest on omijany przez zwierzęta, co powoduje jego rozprzestrzenianie się.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.


































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.