Czasznica oczkowata - Handkea utriformis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane

- księga gości









Handkea utriformis

Czasznica oczkowata



Budowa: Owocniki w kształcie spłaszczonej kuli, odwrotnie gruszkowate, z wyraźnie spłaszczonym wierzchołkiem oraz masywną, z licznymi komorowatymi wgłębieniami podstawą. Średnica do 18 cm a wysokości do 15 cm . Młode grzyby białe, delikatnie kolczaste, z wiekiem ciemnieją, przebarwiają się beżowochrowo, brunatnieją stają się gładkie. Perydium dwuwarstwowe. Z czasem pęka na poletka i rozpada się, górna część odpada, odsłaniając glebę. Z czasem z owocnika (nawet do następnego roku)pozostaje jedynie podstawa z resztkami podglebia. Miąższ ( gleba) początkowo biała, żółknie, przebarwia się oliwkowo, brunatnieje, analogicznie przechodzi z konsystencji twarogowato podobnej w watowatą i w końcu w pylistą. Młode owocniki mają zarówno smak i zapach przyjemny, łagodnie grzybowy. Wysyp zarodników brunatny.


Występowanie: Od późnej wiosny do wczesnej jesieni, pojedynczo lub po kilka sztuk w miejscach trawiastych, słonecznych; na łąkach, pastwiskach w pobliżu lasów.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Calvatia caelata (Bull.) Morgan

Calvatia utriformis (Bull.) Jaap

Lycoperdon bovista Pers

Lycoperdon caelatum Bull

Lycoperdon caelatum Fr

Lycoperdon sinclairii Berk

Lycoperdon utriforme Bull


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

czasza oczkowa

purchawka macicowata

purchawka oczkowata


Uwagi:

1. Młode grzyby o białym miąższu jadalne.

2. Gatunek pospolity.

3. Niegdyś pszczelarze używali dojrzałych owocników jako wkłady do dymiarek.

4. W dosłownym tłumaczeniu drugi człon naukowej nazwy oznacza: utriformis – wyglądający jak skórzany pojemnik na wodę.


Miejsce wykonania zdjęć:Żywiec


Źródła informacji o gatunku:

Rudnicka-Jezierska W.,Grzyby (Mycota) T.XXIII Flora Polska. Rośliny Zarodnikowe Polski i ziem ościennych; PAN. Kraków 1991

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.