Szarota błotna - Gnaphalium uliginosum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Gnaphalium uliginosum

Szarota błotna



Roślina jednoroczna, łodyga i reszta rośliny jest pokryta drobnym meszkiem, który nadaje jej wygląd srebrzystoszary i wełnisty. Łodyga od nasady jest rozgałęziona, tworzy mały" krzaczek". Wyrasta do 20cm. Można ją spotkać na wilgotnych miejscach, jałowej ziemi, polach, ugorach, brzegach rzek, bagnistych łąkach, ścieżkach.


Liście są równowąskie, naprzemianległe, u nasady zwężone, omszone.


Kwiaty zebrane w drobne koszyczki i skupione w główki. Pozbawione są kwiatów języczkowych, zabarwione na żółto i po rozwinięciu szybko przebarwiają się na brązowo. Koszyczki otoczone są one liśćmi i błoniasto obrzeżone.


Owocem jest gładka lub owłosiona, drobna niełupka.


Kwitnie od czerwca do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Filaginella uliginosa


Polskie nazwy regionalne:

śpioch błotny

szarotka błotna


Uwagi:

1. Ziele szaroty błotnej zawiera olejek eteryczny, fitosterole, karoten i znajduje zastosowanie jako środek obniżający ciśnienie.


Literatura:

1. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

2. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.