Szarota norweska - Gnaphalium norvegicum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Gnaphalium norvegicum

Szarota norweska



Roślina wieloletnia, ma łodygę pojedynczą, wzniesioną i pokrytą białym kutnerem. Może dorastać do 30cm wysokości. Rośnie w świetlistych lasach, traworoślach, zaroślach, polanach, na halach skałach.


Liście są lancetowate i przechodzą w ogonek. Mają wyraźnie widoczne 3 nerwy. Środkowe liście łodygowe są zaostrzone. Wszystkie są z obydwu stron filcowate ,nieco silniej na spodzie.


Kwiaty zebrane w koszyczki, tworzą kłos na szczycie łodygi. Listki okrywy koszyczków są szeroko błoniasto-czarno-brunatne. Natomiast listki zewnętrznej okrywy maja grzbiety zielone i nieco wełniste. Kwiaty w koszyczku żeńskie są nitkowate i żółte, kielich przekształcony jest w pappus.


Owocem jest niełupka krótko owłosiona z puchem kielichowym.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Omalotheca norvegica


Uwagi:

1. Występuje od regla dolnego po piętro alpejskie. Gatunek subalpejski.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z.: Rośliny górskie. 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN









Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.