Manna jadalna - Glyceria fluitans


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Glyceria fluitans

Manna jadalna



Roślina trwała, tworzy luźne kępki o długich, pełzających rozłogach. Źdźbło ma wzniesione lub ścielące się i zakorzeniające się w kolankach. Osiąga wysokość do 1,2m. Rośnie na wilgotnych glebach bagiennych, nad brzegami wód, w rowach, na bagnistych łąkach.


Liście ma płaskie i sine ze sztywnym, postrzępionym języczkiem i gładką pochwą.


Kwiaty zebrane w długą, wąską i przerywaną wiechę. U podstawy dolnych gałązek wiechy występuje zwykle jedna krótka 1-kłoskowa gałązka boczna. Wiecha jest jednostronna i ściągnięta. Podczas kwitnienia gałązki ma odstające. Kłoski przylegają do osi. Plewki są dwie, dolna jest jajowata, słabo zaostrzona. Pręciki mają fioletowe pylniki.


Owocem jest ziarniak.


Kwitnie od maja do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

-------


Uwagi:

1. Dobra trawa pastewna, uprawiana na łąkach zalewowych.

2. Ziarniaki służyły kiedyś jako pożywienie dla ryb hodowlanych.


Literatura:

1. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.
































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.