Janowiec barwierski - Genista trinctoria


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Genista trinctoria

Janowiec barwierski



Krzew o miotlastym, rózgowatym pokroju, wysokość od 30 do110cm, gałązki ma wzniesione lub dźwigające się, kanciaste. Rośnie w suchych lasach, zaroślach, zrębach leśnych, na słonecznych wzgórzach.


Liście lancetowate lub jajowolancetowate, zaostrzone, ciemnozielone, z wierzchu nagie, brzegiem i wzdłuż nerwów delikatnie owłosione, z szydlastymi przylistkami.


Kwiaty żółte, zebrane w graniaste kwiatostany, usytuowane na szczytach pędów i gałązek, kielich nagi lub z rzadka owłosiony.


Owocem jest nagi strąk z 6-10 nasionami.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

żółcidło

janówiec


Uwagi:

1. Roślina trująca, zawiera alkaloidy chinolizydynowe, flawonidy, garbniki, cukry, gorycze, żółty barwnik i sole mineralne.

2. Ziele janowca stanowi surowiec leczniczy i stosowany był w już w XVI w jako środek hamujący krwawienie i lek moczopędny.

3.Ziele janowca podwyższa ciśnienie krwi, działa moczopędnie umożliwiając wydalanie nadmiaru płynów i szkodliwych produktów przemiany materii z organizmu. Odwary są stosowane w zapaleniu pęcherza i dróg moczowych, w skazie moczanowej, gośćcu i chorobach skóry, w większej ilości może spowodować nudności, wymioty i skurcze.

4. W przeszłości kwiaty i ziele służyły do barwienia tkanin i wełny, stąd jego nazwa.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. CzęśćI. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN
















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.