Poziewnik dwudzielny - Galeopsis bifida


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Galeopsis bifida

Poziewnik dwudzielny



Roślina jednoroczna o łodydze wzniesionej, która pod węzłami jest zgrubiała i pokryta odstającymi szczecinkami i gruczołami. Może dorastać od 30 do 70cm wysokości. Porasta pola, skraje lasów, zarośla, miejsca ruderalne.


Liście ma lancetowate lub jajowatolancetowate z ogonkami, brzegiem tępo ząbkowane. Blaszka liściowa pokryta szczecinkami, o wyraźnej nerwacji.


Kwiaty zebrane niby w okółkach, grzbieciste o koronie mniejszej od kielicha. Korona może być purpurowa lub biała. Środkowa łatka wargi dolnej jest na szczycie wyraźnie wcięta, w czasie kwitnienia brzegi ma podwinięte. W gardzieli występuje żółta plamka z ciemniejszymi prążkami. Kwiaty są jasno ogruczolone. Kielich jest również ogruczolony.


Owocem są rozłupki szeroko jajowate.


Kwitnie od czerwca do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Galeopsis tetrahit L. var. bifida (Boenn.) Lej. et Court.

Galeopsis tetrahit L. var. parviflora Benth.

Galeopsis bifida var. emarginata Nakai


Uwagi:

1. Krzyżuje się z poziewnikiem szorstkim.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN

3. Rutkowski L. :Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd.2 popr., 2007, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN

4. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN






























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.