Mitróweczka błotna - Mitrula paludosa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Elodea canadensis

Moczarka kanadyjska



Roślina wieloletnia, pływająca swobodnie w toni wodnej, wykształca łodygę, która obficie rozgałęzia się. Osiąga długość do 3m. Jest gatunkiem spotykanym we wszystkich niemal biotopach wodnych. Posiada szeroki zakres tolerancji ekologicznej. Optymalne warunki rozwoju znajduje w niezbyt głębokich (do ok. 1 m), eutroficznych wodach stojących i wolno płynących, rozwiniętych na podłożu organicznym; zasiedlanie większych głębokości (do 5 m) uwarunkowane jest większą przeźroczystością wody. Spotykamy ją w jeziorach, rzekach, starorzeczach, stawach, kanałach, zbiornikach astatycznych.


Liście ma gęsto ustawione, wyrastają po 3 w okółkach (rzadziej 2). Są podługowato-jajowate, na szczycie zaostrzone, brzegiem drobno ząbkowane, zwężone u nasady i zaopatrzone w dwie łuskowate pochewki.


Kwiaty u moczarki kanadyjskiej rosnącej w Europie Środkowej występują tylko rodzaju żeńskiego. Rosną one na długich szypułkach, z dwoma rodzajami listków okwiatu: zewnętrzne – owalne, zielonawe lub czerwonawe na zewnątrz oraz wewnętrzne okrągławe, białawe. Kwiaty męskie u nas są nieznane.


Owocem są owalne jagody. U nas nie owocuje z braku kwiatów męskich, roślina rozmnaża się wyłącznie wegetatywnie (rostowo) przez rozpad pędów na części.


Kwitnie od maja do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Anacharis canadensis Planch.

Anacharis occidentalis (Pursh

Anacharis pomeranica Peterm

Elodea brandegeeae H. St. John

Elodea ioensis Wylie

Elodea latifolia Casp

Elodea linearis (Rydb.) H. St. John

Elodea occidentalis (Pursh) H.St.John

Elodea planchonii Caspary

Helodea canadensis Reichb

Hydora canadensis (Michx.) Besser

Philotria canadensis (Michx.) Britt

Philotria canadensis (Michx.) Britton

Philotria linearis Rydb

Philotria occidentalis (Pursh) House

Serpicula canadensis (Michx.) Eaton

Serpicula occidentalis Pursh

Serpicula verticillata Rostk. & W.L.E.Schmidt

Udora canadensis (Michx.) Nutt


Uwagi:

1. Roślina pochodzi z Ameryki Północnej; z Kanady.

2. Prawdopodobnie pierwotnie była celowo sprowadzana do ogrodów botanicznych, przydomowych, ogrodowych stawów i sadzawek lub akwariów. Rozprzestrzeniła się spontanicznie z wodami rzek, roznoszona przez ptaki i ludzi. W Europie po raz pierwszy odnotowano ją w połowie XIX w. Jest bardzo ekspansywna, wykazuje tendencje do tworzenia podwodnych „zarośli”, wykształcając niemalże jednogatunkowe, samodzielne agregacje lub w połączeniu z innymi makrohydrofitami tworzy kompleksowe układy roślinne, cechuje się dużą produkcją biomasy.

3. Zielona masa wydobywana podczas czyszczenia zbiorników czy rowów z moczarki wykorzystywana jest do produkcji nawozu lub na karmę dla trzody chlewnej.

4 Zaliczana jest do grupy roślin inwazyjnych, niegdyś traktowana jako „chwast wodny” lub nawet nazywana złośliwie „zarazą wodną”, jej gęste skupienia stanowiły utrudnienie dla żeglugi rzecznej i powodowały duże straty w gospodarstwach rybnych.

5. Nadmierny rozwój moczarki kanadyjskiej w stawach i innych akwenach stanowi przede wszystkim problem dla rybactwa lądowego; dotychczas regulowano to poprzez wprowadzanie do zbiornika ryb roślinożernych (np. karp, amur). Ta metoda biologiczna wydaje się być najbardziej korzystną dla innych organizmów żyjących w zbiorniku, chociaż istnieje obawa wystąpienia tzw. efektu karpia, który powoduje nadmierny rozwój niepożądanych organizmów wodnych .Godnym polecenia sposobem jest również mechaniczne usuwanie moczarki, poprzez „grabienie wody”.


Literatura:

1. Kłosowski S., Kłosowski G.: Rośliny wodne i bagienne. 2006, 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN
































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.