Ponikło błotne - Eleocharis palustris


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Eleocharis palustris

Ponikło błotne



Roślina wieloletnia z płożącym się kłączem. Łodygę ma ciemnozieloną, wzniesioną, obłą, gładką ze słabo widocznymi 20 bruzdami. Wewnątrz ma liczne komory powietrzne. Wyrasta na wysokość 10 do 100cm. Rośnie przy brzegach wód zarówno stojących, jak i wolno płynących, na podmokłych stanowiskach lądowych -torfowiska niskie, mokre łąki.


Liście zredukowane zostały do otaczających nasadę łodygi, brunatnoczerwonawych, połyskujących pochew.


Kwiaty obupłciowe, zebrane w jajowate kłosy na szczycie łodygi. Przysadki kwiatowe są brunatne z zieloną smugą i białym rąbkiem, dolne są tępe a górne - ostre. Szczecinki okwiatu mają krótkie zadziorki.


Owocem jest orzeszek, który jest niewielki, odwrotnie jajowaty, spłaszczony, barwy jasnobrunatnej.


Kwitnie od maja do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Scirpus eupaluster Lindb

Heleocharis palustris L.


Uwagi:

1. Roślina, gdy występuje masowo to zasiedla podłoża mineralne, piaszczyste i tworzy wówczas niewielkie powierzchniowo fitocenozy zwane zespołami Eleocharitetum palustris.


Literatura:

1. Kłosowski S., Kłosowski G.: Rośliny wodne i bagienne. 2006, 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN






























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.